تبلیغات
ماه تی تی (سایت محمدعلی صنیعی) - مطالب مهر 1392
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

به حمد حق كنم انشاء در اول دفتر
خدای خالق ارض و سماء و جن و بشر
درود بی حد و مر بر محمد محبوب
شفیع امت عاصی به عرصه ی محشر
شنیدم اینكه یكی روز از بلاد یمن
یكی عقیق یمانی برای پیغمبر
به رسم هدیه بر آنجناب آوردند
به دست حضرت سلمان سپرد آن سرور
نمود امر به سلمان پیمبر مرسل
كه ده عقیق به حكاك ای نكو منظر
بگوی تا بكند لا اله الا ا...
كه خواهمش بنمایم نگین انگشتر
(نگین را آورد داد به دست صالح حكاك و سفارش پیغمبر را گفت بعد از انجام حكاكی توسط صالح حكاك)
نظر نمود چو سلمان بر آن نگین و چه دید
بدید اینكه در او هست جای اسم دگر
(سلمان تا نگاهی به نگین كرد دید در زیر آن هنوز یك جای خالی وجود دارد و از طرفی دید توحید بی نبوت معنا ندارد گفت صالح جمله ی محمدا رسول ا.. را نیز حك كن)
نظر نمود پیمبر بر آن نگین و بدید
سه سطر نقش بود بر نگین انگشتر
به سطر اول آن لا اله الا ا...
به سطر دوم آن نام پاك پیغمبر
به سطر سوم آن بد علی ولی ا...
یگانه اسوه ی مردی جناب حیدر صفدر
(از سلمان پرسید گفت جمله ی اول را شما فرمودید و جمله دوم را من ولی روحم از جمله ی سوم خبر ندارد . صالح حكاك را طلبیدند و از او سیوال كردند؟ گفت : جمله اول و دوم را من نوشته ام ولی جمله سوم را نمی دانم كار كیست.)
رسول صالح حكاك را طلب فرمود
سیوال كرد از او پیشوای اهل نظر
سبب ز چیست كه كندی بر این عقیق نكو
ز بعد نام خدا نام احمد و حیدر
كه ناگهان به جبین پیمبر مرسل
عرق نشست و سپس طیلسان كشید بر سر
نزول حضرت جبریل بود و داد پیام
كه حق سلام رسانده ترا ایا سرور
تو مهر من بدلت بود و حضرت سلمان
ترا محب بود ای پادشاه جن و بشر
مرا محبت حیدر بود از آن كندم
به دست قدرت خود نام خواجه ی قنبر
نمود حضرت خاتم به دست خود خاتم
رسید بعد پیمبر به حیدر صفدر
پس از علی به حسن منتقل شد آن خاتم
رسید بعد حسن بر حسین تشنه جگر
مدام بود بدست حسین این خاتم
الی دمی كه شهید جفا شد از خنجر
همه لباس حسین از تنش برون كردند
ز پای چكمه ز تن پیرهن عمامه ز سر
دمی كه گشت حسین بی معین و بی یاور
ز اهل كوفه یكی نام بجدل بن سلیم
ز اصل تخم زنا و ز نسل بد كافر
قضا بدست حسین چشم آن لعین افتاد
فتاد دیده ی نحسش به نقش انگشتر
بدید اینكه به خون خشك گشته دست حسین
برون نمی رود حتی ز دست انگشتر
كشید خنجر و انگشت و شاه دین ببرید
بس است دگر ختم كنم این دفتر
مشروح داستان صالح حکاک را در ادامه مطلب بخوانید

ادامه مطلب

:: مرتبط با: اهل بیت ,
ن : محمدعلی صنیعی
ت : پنجشنبه 25 مهر 1392
سماجت و علاقمندی جمعی از مداحان اهل بیت (ع) برای همراهی کاروانهای عتبات عالیات بمنظور مداحی و زیارت آستان حضرت سید الشهدا و سیراب نمودن جانهای مشتاق از عاشقان آل الله در سفر به این سرزمین مقدس و اصرار امور روحانیون بعثه مقام معظم رهبری برای طی نمودن دوره آموزشی همه ما را واداشت تا با مرخصی کامل از اداره و بصورت تمام وقت  در جمع دوستان و اساتید در این کلاسها شرکت کنیم .
فشرده بودن این دوره باعث نارضایتی و سختی دوستان شد ولی راهی نداشتیم و مجبور بودیم تا در این دوره شرکت کنیم والا حکم سفر برای ما صادر نمی شد و البته در این دوره از محضر اساتید همچون حجت الاسلام سوادکوهی , حاج آقا محسن زاده, حجت الاسلام یوسف پور و... استفاده نمودیم
شعر زیر در بحبوحه شرکت در این کلاسها توسط دوست و استاد خوبم حاج محمد تقی گلچین بعنوان نوکری از زبان همه بلبلان آستان حسینی سرائیده شده و به همه علاقمندان تقدیم می شود

 الا که عمر و زمانی بعشق تو خواندم           مدال نوکری ات را به سینه چسباندم

زمین عشــق تو را با ولایت و مهرت          به وسعت مددت , بذر عشق پاشاندم

 لباس سائلی ات موجب مباهات است        به اذن تو به تنم , من لباس پوشاندم

 اگـر نـبود عـنایـات تـو بـه ایـامـم        به هر کجا و مکانی ز راه ,می ماندم

 بلی نگاه تو بوده به هر شـب و روزم        نفس نفس زدم و تابحال , من ماندم

 مرا ز کودکـی ام منتخـب نمودی تو          بجز تو از دل خود هر غریبه را راندم

 به آبروی تو من کســــــب آبرو کردم        به هر کسی که رجوع کردمش , بفهماندم

 به حلقه ی همه ی نوکران تو هستم          به کار معدلت و شوکت تو وامـاندم

 تمام هستی و دارو ندار مـن هستی          که بی وجود تو حتی دمی نمی ماندم

 زشیر مادر من بود یا حســـین گفتم         به مجلس غم تو رفتم و بسی خواندم

 به بزم و محفل اُنس و مصیبت و داغت     تمام پیرو جوان را زروضـــه گریاندم

 به همره همه ی گریه هایشان مولا           زسینه ناله زدم اشک ها بیافشاندم

 بدست و پیکرم و صورت و دوچشمانم       ز اشک گریه کــــنان غم تو مالاندم

 خدا کند که مرا از درت نـــرانی تو           چرا که خود به درت با امید برساندم

 ز روی لطف و عطا کربلا بمــن دادی        بکوی تو شترم را چه خوب خواباندم

 گل وصال تو را از زمـــین گلزارت            چه عاشقانه بچیدم بدیده بنشاندم

 یکی یکی سفرم از توجـهاتت بود            بلی که چشم حسودان تو بترکاندم

تمام پر زدنم در هوای عشق تو است           بغیر عشق تو, بال و پرم بسوزاندم

 خدا کند کرم تو لیــــاقتم باشــد             که مهره ی شرفم جانب تو چرخاندم

 ز نور روی تو و فیـــــض دائمت هردم     به شعر دلکش (گلچین) به سینه تاباندم

 





:: مرتبط با: پیرغلامان حسین ,
ن : محمدعلی صنیعی
ت : چهارشنبه 17 مهر 1392
 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.